پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

فرهنگ پارسی

شمارهٔ ۳۹ - سبعه منحوسه

سَبعَه منحوسه هفت اختر شومند

نحس و ترش روی و زشت در همه اَحیان

کید و غَطیط و غَریم باشد و سرموس

نیز کلاب است و ذوذوابه و لِحیان

ادامه‌ی فرهنگ پارسی

  1. شمارهٔ ۴۱«گرتاج» بود عزم ریا هست «پَچیو»
  2. شمارهٔ ۴۲«توسنگ» قناعت و ذکا باشد «نیراس»
  3. شمارهٔ ۴۳«هَدمان» ایثار و نطق باشد «کردیز»
  4. شمارهٔ ۴۴ - و به نستعین و نستمدبود به لفظ فرانسی ایا نگار جمیل
  5. شمارهٔ ۴۵ - در شمار اعداد از یک تا کاترلیوناز یکی تا ده بگو آن، دو، تروا، کاتر، سنک
  6. شمارهٔ ۴۶ - در شمار ایام هفته از یکشنبه تا شنبهسمن، که، هفته بود روزهایش با ترتیب
  7. شمارهٔ ۴۷ - در شمار شهور شمسیه مطابق بروج منطقهژانویه فوریه و مارس چو اوریل، مای مه
  8. شمارهٔ ۴۸ - قطعه به بحر مضارع محتوی بر هشت بیت«اَپر»، سپس (چو «دُنک») پس «آوان» شمار پیش
همه‌ی فرهنگ پارسی ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.