پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

فرهنگ پارسی

شمارهٔ ۴۸ - قطعه به بحر مضارع محتوی بر هشت بیت

«اَپر»، سپس (چو «دُنک») پس «آوان» شمار پیش

«پارانته» هست خویش و «پاران» اقریب و خویش

«فی» دختر است و «فیس» پسر دربر عقب

«پارمی» بود میانه و «آنفاس» هست پیش

«اُب» را شمر فلق «کرپوسکول» شفق بود

«بل فی» عروس و «ژانْدْر» خَتَن، «اولسِر» است ریش

بزغاله «شوره» دان و بزِ ماده هست «شور»

«اینو» بره «موتُن» غَنَم آمد، «برِبی» میش

«دُ» هست پشت و «وانتر» شکم شد، مراره «رات»

«موستاش» هست سبلت و می‌دان تو «بارب» ریش

«پنست» چو کلبتان شد و مِنشار «سی» بُوَد

«مارته» چکوش و «هاش» تبر دان، «فلشیه» کیش

«آنفان» شمار کودک و «آفابل» مهربان

«اسکُرپیُن» چو کژدم و «پیکورور» است نیش

«سکره» نهان پدید «کلِر» شد و «دان» میان

باشد فقیر «پُوْر» و بوَد مالدار «ریش»

ادامه‌ی فرهنگ پارسی

  1. شمارهٔ ۵۰کوته «برِف» چو «لارژ» فراخ، «اِتروا»ست تَنگ
  2. شمارهٔ ۵۱ - در تعداد پایتخت دول عالمای دبستان فضل را شاگرد
همه‌ی فرهنگ پارسی ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.