پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

فرهنگ پارسی

شمارهٔ ۴۹ - قطعه به بحر رمل در اسامی انگشتان به عربی و فارسی و فرانسه به ضمیمه بعضی لغات دیگر از فرانسه محتوی بر شش بیت

نام پنج انگشت را در سه زبان آرم به نظم

اندرین مقطوعه که‌آمد بهتر از زر سبیک

اولین ابهام و پس سبابه وسطی بعد از آن

خِنصر و بِنصر به تازی گفتمت دریاب نیک

در زبان پارسی شد نامشان بی گفتگو

شست و دشنامی میانه همچو بینام و کلیک

باز در لفظ فرانسه «پوس»، و «اندکس» آمده

بعد از آن «مدیوس»، و «انولر»، «اُری‌کولر»، ولیک

بند انگشتان بود «فالانژ» و انگشتان «دُوا»

«اُمبر» سایه، تاج «کورُن»، هم «ترُن» باشد اَریک

«اورس» خرس است و «هیِن» کفتار و «پانتر» یوز دان

سوسمار آمد «لزار» و هست قُنفُذ «پُرک-اِپیک»

ادامه‌ی فرهنگ پارسی

  1. شمارهٔ ۵۱ - در تعداد پایتخت دول عالمای دبستان فضل را شاگرد
همه‌ی فرهنگ پارسی ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.