پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

فرهنگ پارسی

شمارهٔ ۴۰

بیشرمی «سَلجَن» است و عفت «هیوند»

حقد است «سَروَل» و غدر باشد «بیوند»

«نیمول» عبوس و «نیوتور» آمد کبر

طیس است «تَپَنگ» و فهم باشد «نیوند»

ادامه‌ی فرهنگ پارسی

  1. شمارهٔ ۴۲«توسنگ» قناعت و ذکا باشد «نیراس»
  2. شمارهٔ ۴۳«هَدمان» ایثار و نطق باشد «کردیز»
  3. شمارهٔ ۴۴ - و به نستعین و نستمدبود به لفظ فرانسی ایا نگار جمیل
  4. شمارهٔ ۴۵ - در شمار اعداد از یک تا کاترلیوناز یکی تا ده بگو آن، دو، تروا، کاتر، سنک
  5. شمارهٔ ۴۶ - در شمار ایام هفته از یکشنبه تا شنبهسمن، که، هفته بود روزهایش با ترتیب
  6. شمارهٔ ۴۷ - در شمار شهور شمسیه مطابق بروج منطقهژانویه فوریه و مارس چو اوریل، مای مه
  7. شمارهٔ ۴۸ - قطعه به بحر مضارع محتوی بر هشت بیت«اَپر»، سپس (چو «دُنک») پس «آوان» شمار پیش
  8. شمارهٔ ۴۹ - قطعه به بحر رمل در اسامی انگشتان به عربی و فارسی و فرانسه به ضمیمه بعضی لغات دیگر از فرانسه محتوی بر شش بیتنام پنج انگشت را در سه زبان آرم به نظم
همه‌ی فرهنگ پارسی ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.