پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

فرهنگ پارسی

شمارهٔ ۳۵ - در اقسام قند مکرر

بتا قند مکرر پنج قسم است

که با لعلت به دشنامی نیرزد

«سلیمان» و «فانیذ» است و «ابلوج»

چهارم «سنجری » پنجم «تبرزد»

ادامه‌ی فرهنگ پارسی

  1. شمارهٔ ۳۷ - در نامهای کوره های فارسکوره های فارس را نام از کیان و پیشداد
  2. شمارهٔ ۳۸ - در دانش زمین و بخشهای او از گفته پیشینیانبتا توئی که قدت سرو باغ کاشمر است
  3. شمارهٔ ۳۹ - سبعه منحوسهسَبعَه منحوسه هفت اختر شومند
  4. شمارهٔ ۴۰بیشرمی «سَلجَن» است و عفت «هیوند»
  5. شمارهٔ ۴۱«گرتاج» بود عزم ریا هست «پَچیو»
  6. شمارهٔ ۴۲«توسنگ» قناعت و ذکا باشد «نیراس»
  7. شمارهٔ ۴۳«هَدمان» ایثار و نطق باشد «کردیز»
  8. شمارهٔ ۴۴ - و به نستعین و نستمدبود به لفظ فرانسی ایا نگار جمیل
همه‌ی فرهنگ پارسی ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.