پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

فرهنگ پارسی

شمارهٔ ۱۵ - در شمارهٔ نام‌های هفت کشور

ای آنکه روی تو بر مه فروغ‌بخش بود

غمت به خرمن دل‌ها چو آذرخش بود

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن

ز بحر محبث این قطعه نوربخش بود

به پارسی بشمر نام‌های هفت اقلیم

که هر یکی را از اختری درخش بود

چو ارزه و شوه آنگاه آذرخش بود

چهارمین دان بدرخش و بادرخش بود

چو پنجم «اوربرشت» و ششم «خرشت» شمار

«جمیره یامین» از هفتمینه بخش بود

ادامه‌ی فرهنگ پارسی

  1. شمارهٔ ۱۷ - نامهای روز ماههای جلالیروز اول باشد از ماه جلالی جشن‌ساز
  2. شمارهٔ ۱۸ - در اسامی خمسه مسترقه بپارسی«پنج دزدیده » که در آخر ماه آبان
  3. شمارهٔ ۱۹ - نامهای پنج دزدیده در اوستادر اوستا بود آن روز نخسین «اهنود»
  4. شمارهٔ ۲۰ - نام انگشتان به زبان فارسی و تازی و فرانسهای که دل‌ها را کشد زنجیر زلفت در کمند
  5. شمارهٔ ۲۱ - نامهای بروج به پارسیآن دَه و دو کوشک که‌آمد خانه سیارگان
  6. شمارهٔ ۲۲ - نامهای بروج در دساتیرشَت جی‌افرام در دساتیرش
  7. شمارهٔ ۲۳ - نامهای دزدمه در دساتیرهمان کیوان ابا برجیس و بهرام
  8. شمارهٔ ۲۴ - در شناسائی چهار سوی زمینچار سوی کرانه گیتی
همه‌ی فرهنگ پارسی ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.