پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

فرهنگ پارسی

شمارهٔ ۲۱ - نامهای بروج به پارسی

آن دَه و دو کوشک که‌آمد خانه سیارگان

بره و گاو و دوپیکر باشد و خرچنگ دان

شیر و خوشه پس ترازو کژدم است آنگه کمان

بعد از آن بزغاله را با دول و ماهی باز خوان

ادامه‌ی فرهنگ پارسی

  1. شمارهٔ ۲۳ - نامهای دزدمه در دساتیرهمان کیوان ابا برجیس و بهرام
  2. شمارهٔ ۲۴ - در شناسائی چهار سوی زمینچار سوی کرانه گیتی
  3. شمارهٔ ۲۵ - نیز نام انگشتان به پارسینام انگشتان مردم در زبان پارسی
  4. شمارهٔ ۲۶ - در تطبیق ماه‌های پارسی با قبطیای همایون‌سرشت پاک‌نژاد
  5. شمارهٔ ۲۷ - هفت قلم آرایش زنانهفت پیرایه شد به روی بتان
  6. شمارهٔ ۲۸ - هفت اندام مردم نمازیترا باید که هفت اندام هنگام نماز اندر
  7. شمارهٔ ۲۹ - نام هفت آتشکده پارسیانزان هفت اختر بُد اندر فرس هفت آتشکده
  8. شمارهٔ ۳۰ - فرجودهای پنجگانه اشوزرتشتپنج «فرجود» پدید آمده از شَت زرتشت
همه‌ی فرهنگ پارسی ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.