پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

فرهنگ پارسی

شمارهٔ ۲۴ - در شناسائی چهار سوی زمین

چار سوی کرانه گیتی

گر بخواهی ز شعر من بشنو

مشرق و مغرب و جنوب و شمال

خاور و «باختر» «نسار» و «بتو»

ادامه‌ی فرهنگ پارسی

  1. شمارهٔ ۲۶ - در تطبیق ماه‌های پارسی با قبطیای همایون‌سرشت پاک‌نژاد
  2. شمارهٔ ۲۷ - هفت قلم آرایش زنانهفت پیرایه شد به روی بتان
  3. شمارهٔ ۲۸ - هفت اندام مردم نمازیترا باید که هفت اندام هنگام نماز اندر
  4. شمارهٔ ۲۹ - نام هفت آتشکده پارسیانزان هفت اختر بُد اندر فرس هفت آتشکده
  5. شمارهٔ ۳۰ - فرجودهای پنجگانه اشوزرتشتپنج «فرجود» پدید آمده از شَت زرتشت
  6. شمارهٔ ۳۱ - یشتهای اوستانام نُه یشتی که زرتشت اشوی پاکزاد
  7. شمارهٔ ۳۲ - ایزدان فروغهای آسمانایزد فروغهای سپهری که هفت شد
  8. شمارهٔ ۳۳ - پایه آیین مازدیسنی بر سه چیز استدین زرتشت که روشن ز فروغش در و دشت
همه‌ی فرهنگ پارسی ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.