پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

فرهنگ پارسی

شمارهٔ ۱۷ - نامهای روز ماههای جلالی

روز اول باشد از ماه جلالی جشن‌ساز

روز دوم «رزم نه» دان روز سوم سرفراز

کش‌نشین و نوشخوار و غمزدا و رخ‌فروز

مال‌بخش و زرفشان و نامجوی ای دلنواز

رزم‌گیر و کینه‌کش پس تیغ‌زن هم دادده

دین‌پژوه و دیوبند و رهگشای و اسب‌تاز

گوی‌باز و پایدار و مهرکار و دوست‌بین

جان‌فزای و دلفریب و کامران بشمار باز

شادباش و دیرزی پس شیرگیر و کامیاب

شهریار است آخرین روز ای بت چین و طراز

ادامه‌ی فرهنگ پارسی

  1. شمارهٔ ۱۹ - نامهای پنج دزدیده در اوستادر اوستا بود آن روز نخسین «اهنود»
  2. شمارهٔ ۲۰ - نام انگشتان به زبان فارسی و تازی و فرانسهای که دل‌ها را کشد زنجیر زلفت در کمند
  3. شمارهٔ ۲۱ - نامهای بروج به پارسیآن دَه و دو کوشک که‌آمد خانه سیارگان
  4. شمارهٔ ۲۲ - نامهای بروج در دساتیرشَت جی‌افرام در دساتیرش
  5. شمارهٔ ۲۳ - نامهای دزدمه در دساتیرهمان کیوان ابا برجیس و بهرام
  6. شمارهٔ ۲۴ - در شناسائی چهار سوی زمینچار سوی کرانه گیتی
  7. شمارهٔ ۲۵ - نیز نام انگشتان به پارسینام انگشتان مردم در زبان پارسی
  8. شمارهٔ ۲۶ - در تطبیق ماه‌های پارسی با قبطیای همایون‌سرشت پاک‌نژاد
همه‌ی فرهنگ پارسی ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.