پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

فرهنگ پارسی

شمارهٔ ۱۳ - تقسیم طبقات رعیت به فرموده مه آباد

کسان به دور مه آباد چاربخش شدند

که دست را بشناسد یکسر از دستار

نخست هیربد و موبدان که ایشان را

بخوانده برمن و برمانِ برین و هورستار

دوم شهان و جهان داوران که در گیتی

به نام چترمن و چتربند و تورستار

سوم کدیور و پیشه‌ور و کشاورزان

که این گروه را گفتند پاس و سورستار

چهارم است پرستار و پیشکار کسان

به نام سودی و سودین و سود و زورستار

ادامه‌ی فرهنگ پارسی

  1. شمارهٔ ۱۵ - در شمارهٔ نام‌های هفت کشورای آنکه روی تو بر مه فروغ‌بخش بود
  2. شمارهٔ ۱۶ - روزهای ماه های پارسیانروز ماه پارسی باشد نخستین اورمزد
  3. شمارهٔ ۱۷ - نامهای روز ماههای جلالیروز اول باشد از ماه جلالی جشن‌ساز
  4. شمارهٔ ۱۸ - در اسامی خمسه مسترقه بپارسی«پنج دزدیده » که در آخر ماه آبان
  5. شمارهٔ ۱۹ - نامهای پنج دزدیده در اوستادر اوستا بود آن روز نخسین «اهنود»
  6. شمارهٔ ۲۰ - نام انگشتان به زبان فارسی و تازی و فرانسهای که دل‌ها را کشد زنجیر زلفت در کمند
  7. شمارهٔ ۲۱ - نامهای بروج به پارسیآن دَه و دو کوشک که‌آمد خانه سیارگان
  8. شمارهٔ ۲۲ - نامهای بروج در دساتیرشَت جی‌افرام در دساتیرش
همه‌ی فرهنگ پارسی ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.