پرش به محتوای اصلی
صائب

صائب

غزلیات

۶,۹۹۵ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۳۴۲۱ بی تب و تاب به مخمور شرابی نرسد
  2. غزل شمارهٔ ۳۴۲۲ دل تهی ناشده از خویش به جایی نرسد
  3. غزل شمارهٔ ۳۴۲۳ پیش مژگان درازت که هدف خواهد شد؟
  4. غزل شمارهٔ ۳۴۲۴ خط شبرنگ ز روی تو عیان خواهد شد
  5. غزل شمارهٔ ۳۴۲۵ خارج از پرده آهنگ نمی باید شد
  6. غزل شمارهٔ ۳۴۲۶ هر که ایام خط از سیمبران غافل شد
  7. غزل شمارهٔ ۳۴۲۷ جگر پاره اگر مایده خوانم شد
  8. غزل شمارهٔ ۳۴۲۸ لوح محفوظ شد آن دیده که حیران تو شد
  9. غزل شمارهٔ ۳۴۲۹ بیت معمور شد آن خانه که ویران تو شد
  10. غزل شمارهٔ ۳۴۳۰ اگر آن غمزه خونریز مصور می‌شد
  11. غزل شمارهٔ ۳۴۳۱ پیر گردیدی و کشت املت زرد نشد
  12. غزل شمارهٔ ۳۴۳۲ صاف با ما دل آن شعله بیباک نشد
  13. غزل شمارهٔ ۳۴۳۳ عاشقان را چه غم از سلسله پا باشد؟
  14. غزل شمارهٔ ۳۴۳۴ چند جان سختی ما سنگ ره ما باشد؟
  15. غزل شمارهٔ ۳۴۳۵ ساقی بزم اگر آن دلبر رعنا باشد
  16. غزل شمارهٔ ۳۴۳۶ شمع با مضطرب از دست حمایت باشد
  17. غزل شمارهٔ ۳۴۳۷ قبله زن صفتان آینه زر باشد
  18. غزل شمارهٔ ۳۴۳۸ چشم ناقص گهران بر زر و زیور باشد
  19. غزل شمارهٔ ۳۴۳۹ پادشاهی نه به سیم و زر و گوهر باشد
  20. غزل شمارهٔ ۳۴۴۰ دایم از فکر سفر پیر مشوش باشد
  21. غزل شمارهٔ ۳۴۴۱ من و راهی که ز سر سنگ نشانش باشد
  22. غزل شمارهٔ ۳۴۴۲ نیست در دست مرا غیر دعا، خوش باشد
  23. غزل شمارهٔ ۳۴۴۳ دل ازان دورتر افتاده که واصل باشد
  24. غزل شمارهٔ ۳۴۴۴ گر صفای حرم کعبه ز زمزم باشد
  25. غزل شمارهٔ ۳۴۴۵ نقد روشن‌گُهران در گرهِ غم باشد
  26. غزل شمارهٔ ۳۴۴۶ نقد جان را لب خاموش نگهبان باشد
  27. غزل شمارهٔ ۳۴۴۷ نمک صبح در آن است که خندان باشد
  28. غزل شمارهٔ ۳۴۴۸ اهل دل اوست که در وسعت خلق افزاید
  29. غزل شمارهٔ ۳۴۴۹ آسمان ساغری از محفل مردان باشد
  30. غزل شمارهٔ ۳۴۵۰ آتش قافله ما دل روشن باشد
  31. غزل شمارهٔ ۳۴۵۱ بیخودی بال و پر روح گشودن باشد
  32. غزل شمارهٔ ۳۴۵۲ زردی روی من از باده کشیدن باشد
  33. غزل شمارهٔ ۳۴۵۳ داغ هر لاله که بر سینه هامون باشد
  34. غزل شمارهٔ ۳۴۵۴ چشم بیدار چراغ سر بالین باشد
  35. غزل شمارهٔ ۳۴۵۵ هرکه را چشم بر آن گوشه ابرو باشد
  36. غزل شمارهٔ ۳۴۵۶ نیستم گل که مرا برگ نثاری باشد
  37. غزل شمارهٔ ۳۴۵۷ گرچه آن سرو روان در همه جا می باشد
  38. غزل شمارهٔ ۳۴۵۸ کی دل سالک سرگشته بجا می باشد؟
  39. غزل شمارهٔ ۳۴۵۹ ظاهر و باطن مردان به صفا می باشد
  40. غزل شمارهٔ ۳۴۶۰ پیچ و خم لازمه رشته جان می باشد
  41. غزل شمارهٔ ۳۴۶۱ دیده زنده دلان اشک فشان می باشد
  42. غزل شمارهٔ ۳۴۶۲ شکوه اهل دل از خلق نهان می باشد
  43. غزل شمارهٔ ۳۴۶۳ دل سودازدگان گوشه نشین می باشد
  44. غزل شمارهٔ ۳۴۶۴ دل پیران کهنسال غمین می باشد
  45. غزل شمارهٔ ۳۴۶۵ چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشد
  46. غزل شمارهٔ ۳۴۶۶ جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟
  47. غزل شمارهٔ ۳۴۶۷ دل چسان دست ازان طره طرار کشد؟
  48. غزل شمارهٔ ۳۴۶۸ چند چون طفل ز انگشت کسی شیر کشد؟
  49. غزل شمارهٔ ۳۴۶۹ کی ز تن کار دل خسته به آرام کشد؟
  50. غزل شمارهٔ ۳۴۷۰ هرکه اینجا ز جگر آه ندامت نکشد
  51. غزل شمارهٔ ۳۴۷۱ سر آزاده ما منت افسر نکشد
  52. غزل شمارهٔ ۳۴۷۲ عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصد
  53. غزل شمارهٔ ۳۴۷۳ تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمد
  54. غزل شمارهٔ ۳۴۷۴ دیگر از پرده برون نغمه طنبور آمد
  55. غزل شمارهٔ ۳۴۷۵ از قضا چشم سیاه تو به یادم آمد
  56. غزل شمارهٔ ۳۴۷۶ به لبم بی تو چنان تند نفس می آمد
  57. غزل شمارهٔ ۳۴۷۷ شوق من قاصد بیدرد کجا می داند؟
  58. غزل شمارهٔ ۳۴۷۸ دلش از گریه من رنگ نمی گرداند
  59. غزل شمارهٔ ۳۴۷۹ خویش را گر ز خور و خواب توانی گذراند
  60. غزل شمارهٔ ۳۴۸۰ نه زر و سیم و نه لعل و نه گهر خواهد ماند

متن اشعار به نقل از گنجور.