پرش به محتوای اصلی
صائب

صائب

غزلیات

۶,۹۹۵ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۳۴۸۱ حسرت عمر، مرا در دل افگار بماند
  2. غزل شمارهٔ ۳۴۸۲ چهره ات شمع فروزان شده را می ماند
  3. غزل شمارهٔ ۳۴۸۳ نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماند
  4. غزل شمارهٔ ۳۴۸۴ عارفانی که به تسلیم و رضا ساخته اند
  5. غزل شمارهٔ ۳۴۸۵ در لب یار نهان عیش جهان ساخته اند
  6. غزل شمارهٔ ۳۴۸۶ عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اند
  7. غزل شمارهٔ ۳۴۸۷ محض حرف است که او را دهنی ساخته‌اند
  8. غزل شمارهٔ ۳۴۸۸ هر گروهی به دلیل دگر آویخته اند
  9. غزل شمارهٔ ۳۴۸۹ عارفانی که ازین رشته سری یافته اند
  10. غزل شمارهٔ ۳۴۹۰ عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اند
  11. غزل شمارهٔ ۳۴۹۱ تا به تعظیم نهال تو ز جا برجستند
  12. غزل شمارهٔ ۳۴۹۲ دردمندان که به ناخن جگر خود خستند
  13. غزل شمارهٔ ۳۴۹۳ بال پرواز خود آن مردم غافل بستند
  14. غزل شمارهٔ ۳۴۹۴ کیستند اهل جهان، بی سر و سامانی چند
  15. غزل شمارهٔ ۳۴۹۵ ما به ساقی و حریفان به شراب افتادند
  16. غزل شمارهٔ ۳۴۹۶ گر به شاهان جهان مسند عزت دادند
  17. غزل شمارهٔ ۳۴۹۷ قسمتی در خور هرکس چو ز اول دادند
  18. غزل شمارهٔ ۳۴۹۸ با لب تشنه جگر سر به سرابم دادند
  19. غزل شمارهٔ ۳۴۹۹ داروی بیهشی از جام صفاتم دادند
  20. غزل شمارهٔ ۳۵۰۰ قدرت حرف گرفتند و زبانم دادند
  21. غزل شمارهٔ ۳۵۰۱ بی سخن غنچه لبان مست مدامم کردند
  22. غزل شمارهٔ ۳۵۰۲ از لب خشک مهیا لب نانم کردند
  23. غزل شمارهٔ ۳۵۰۳ غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدند
  24. غزل شمارهٔ ۳۵۰۴ سالکانی که قدم در ره جانانه زدند
  25. غزل شمارهٔ ۳۵۰۵ نغمه عشق به گوش من دیوانه زدند
  26. غزل شمارهٔ ۳۵۰۶ تا تو بی پرده شدی لاله رخان خوار شدند
  27. غزل شمارهٔ ۳۵۰۷ اهل معنی به سخن بلبل بستان خودند
  28. غزل شمارهٔ ۳۵۰۸ روشنائی که درین دایره صاحب دیدند
  29. غزل شمارهٔ ۳۵۰۹ به کمان پشت و به شمشیر دهن بخشیدند
  30. غزل شمارهٔ ۳۵۱۰ نه همین اهل خرد آینه اسرارند
  31. غزل شمارهٔ ۳۵۱۱ نه غم خار و نه اندیشه خارا دارند
  32. غزل شمارهٔ ۳۵۱۲ همه از تاب کمر در خم ایمان دارند
  33. غزل شمارهٔ ۳۵۱۳ عشرت روی زمین بی سر و پایان دارند
  34. غزل شمارهٔ ۳۵۱۴ شیشه هایی که درستی ز شکستن دارند
  35. غزل شمارهٔ ۳۵۱۵ گوشه گیران که ز ایام کناری دارند
  36. غزل شمارهٔ ۳۵۱۶ حال من از نظر یار نهان می دارند
  37. غزل شمارهٔ ۳۵۱۷ بد درونان که به همواری ظاهر سمرند
  38. غزل شمارهٔ ۳۵۱۸ خاک شو تا ز بهارت به گل تر گیرند
  39. غزل شمارهٔ ۳۵۱۹ مهر را سوختگان بوتهٔ خاری گیرند
  40. غزل شمارهٔ ۳۵۲۰ روشنانی که ز خورشید نظر می گیرند
  41. غزل شمارهٔ ۳۵۲۱ عاشقانی که به تسلیم و رضا می باشند
  42. غزل شمارهٔ ۳۵۲۲ جرم یوسف به چه تقریب عزیزان بخشند؟
  43. غزل شمارهٔ ۳۵۲۳ ساده لوحان که می از خم به مدارا نوشند
  44. غزل شمارهٔ ۳۵۲۴ غافلان رطل گران را به دو دم می نوشند
  45. غزل شمارهٔ ۳۵۲۵ چون نفس زیر فلک دل به هوس راست کند؟
  46. غزل شمارهٔ ۳۵۲۶ ساقی از جامی اگر خاطر ما شاد کند
  47. غزل شمارهٔ ۳۵۲۷ فتنه را چشم سیه مست تو هشیار کند
  48. غزل شمارهٔ ۳۵۲۸ خط شبرنگ چه با آن رخ پرنور کند؟
  49. غزل شمارهٔ ۳۵۲۹ چشم خود خواجه اگر سیر به تدبیر کند
  50. غزل شمارهٔ ۳۵۳۰ هر دلی را که محبت صدف راز کند
  51. غزل شمارهٔ ۳۵۳۱ در صدف چشم محال است گهر باز کند
  52. غزل شمارهٔ ۳۵۳۲ آتش خشم به یاقوت مدارا چه کند؟
  53. غزل شمارهٔ ۳۵۳۳ داغ با سینه ارباب محبت چه کند؟
  54. غزل شمارهٔ ۳۵۳۴ دل نازک به زبان بازی مژگان چه کند؟
  55. غزل شمارهٔ ۳۵۳۵ خرمن صبر به این برق عنانان چه کند؟
  56. غزل شمارهٔ ۳۵۳۶ سالکان را ز جهان عشق تو بیگانه کند
  57. غزل شمارهٔ ۳۵۳۷ رفع دلتنگی من نشأه صهبا نکند
  58. غزل شمارهٔ ۳۵۳۸ مکث لب تشنه دیدار به جنت نکند
  59. غزل شمارهٔ ۳۵۳۹ غم محال است که تدبیر دل من نکند
  60. غزل شمارهٔ ۳۵۴۰ چرخ هرچند دل اهل هنر را شکند

متن اشعار به نقل از گنجور.