فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۳۳۰۱ شوق من سرکشی از زلف معنبر دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۰۲ سخنی کز دل بیتاب بود پردارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۰۳ عشق صد لخت جگر بر مژه تر دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۰۴ می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟
- غزل شمارهٔ ۳۳۰۵ حسن در خانه زین جلوه دیگر دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۰۶ رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟
- غزل شمارهٔ ۳۳۰۷ خصم را عقل مقید به تحمل دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۰۸ در خور مزد فلک کار به آدم دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۰۹ بحر هر چند به بر همچو حبابم دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۱۰ دل عاشق چه غم از شورش دوران دارد؟
- غزل شمارهٔ ۳۳۱۱ رهرو عشق چه پروای مغیلان دارد؟
- غزل شمارهٔ ۳۳۱۲ تشنگان حال جگر سوختگان می دانند
- غزل شمارهٔ ۳۳۱۳ سالک امید نجات از دل روشن دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۱۴ از بتان شسته عذاری که حجابی دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۱۵ لب لعل تو اگر جام شرابی دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۱۶ هر که چون زانوی خود آینه داری دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۱۷ هر که رخساره آیینه گدازی دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۱۸ حسن نو خط تو سرمایه نازی دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۱۹ گوشه گیری که لب نان حلالی دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۲۰ هر کف خاک ز احسان تو جانی دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۲۱ نرگس از دور به آن چشم نگاهی دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۲۲ ذره‌ام چشم به خورشید لقایی دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۲۳ جام می چهره اندیشه نمایی دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۲۴ دل آگاه ز تن فکر رهایی دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۲۵ پاس اندوه دل تنگ نگه می دارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۲۶ نه همین فکر مرا روز به من نگذارد
- غزل شمارهٔ ۳۳۲۷ دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا برد
- غزل شمارهٔ ۳۳۲۸ سرو را شیوه رفتار تو از جا ببرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۲۹ دل محال است ز ما عشوه دنیا ببرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۳۰ هر که آیینه به روشنگر ساغر ببرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۳۱ صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشت
- غزل شمارهٔ ۳۳۳۲ هر که چون غنچه سر خود به گریبان نبرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۳۳ جان کس از دیدن آن سیب زنخدان نبرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۳۴ از سری جوی سعادت که ز دولت گذرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۳۵ زخم عشاق محال است ز خنجر گذرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۳۶ چه عجب تیر خدنگ تو گر از دل گذرد؟
- غزل شمارهٔ ۳۳۳۷ هر کجا قصه آن طره و کاکل گذرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۳۸ کلفت از مردم آزاده شتابان گذرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۳۹ روز و شب بر من مهجور به تلخی گذرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۴۰ پای بر چرخ نهد هرکه ز سر می‌گذرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۴۱ روزگار طرب و نوبت غم می گذرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۴۲ از میان تیغ برآور که زمان می‌گذرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۴۳ کعبه از کوی تو لبیک‌زنان می‌گذرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۴۴ غنچه راز مرا آه به ناخن وا کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۴۵ دولت از دیده بیدار طلب باید کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۴۶ خویش را پیشتر از مرگ خبر باید کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۴۷ ای دل از دشمن خاموش حذر باید کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۴۸ نوبهارست سرانجام زری باید کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۴۹ دل چون آینه را تار نمی باید کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۵۰ روی آیینه دل تار نمی باید کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۵۱ خنده چون کبک به آواز نمی باید کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۵۲ رو نهان از دل بی کینه نمی باید کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۵۳ رخنه هایی که مرا در جگر آن مژگان کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۵۴ حسن روزی که صف آرایی آن مژگان کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۵۵ از تپش منع دل بی سر و پا نتوان کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۵۶ قطع امید ازان موی کمر نتوان کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۵۷ دامن دولت دنیا نتوان سخت گرفت
- غزل شمارهٔ ۳۳۵۸ دعوی بوسه به آن غنچه دهن نتوان کرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۵۹ تا حیا قطع نظر زان گل رخسار نکرد
- غزل شمارهٔ ۳۳۶۰ برق را در نظر آور به خس و خار چه کرد
متن اشعار به نقل از گنجور.