پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۳۰۵

حسن در خانه زین جلوه دیگر دارد

در نگین خانه، نگین جلوه دیگر دارد

عالم آشوب بود شور قیامت، لیکن

خنده های نمکین جلوه دیگر دارد

از افق گرچه مه عید خوش آینده بود

چین بر آن طرف جبین جلوه دیگر دارد

عشق بی پرده شود حسن چو در پرده رود

در صدف در ثمین جلوه دیگر دارد

قدم از رخنه دیوار به گلشن مگذار

حسن خوبان ز کمین جلوه دیگر دارد

ساده لوحی بود آیینه صد نقش مراد

شد چو بی نام نگین جلوه دیگر دارد

شوخی سیل ز ویرانه نماید صائب

می به دلهای غمین جلوه دیگر دارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۳۳۰۷خصم را عقل مقید به تحمل دارد
  2. غزل شمارهٔ ۳۳۰۸در خور مزد فلک کار به آدم دارد
  3. غزل شمارهٔ ۳۳۰۹بحر هر چند به بر همچو حبابم دارد
  4. غزل شمارهٔ ۳۳۱۰دل عاشق چه غم از شورش دوران دارد؟
  5. غزل شمارهٔ ۳۳۱۱رهرو عشق چه پروای مغیلان دارد؟
  6. غزل شمارهٔ ۳۳۱۲تشنگان حال جگر سوختگان می دانند
  7. غزل شمارهٔ ۳۳۱۳سالک امید نجات از دل روشن دارد
  8. غزل شمارهٔ ۳۳۱۴از بتان شسته عذاری که حجابی دارد
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.