پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری

نظیری نیشابوری

غزلیات

۵۶۳ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱ اذا ماشئت ان تحیی حیوة حلوة المحیا
  2. شمارهٔ ۲ مانند سراب بند بر پا
  3. شمارهٔ ۳ در پرده ره ندادند وقت سخن صبا را
  4. شمارهٔ ۴ زبان پیام هوس داشت شستم انشا را
  5. شمارهٔ ۵ تو اگر ز کعبه راندی، و گر از بهشت ما را
  6. شمارهٔ ۶ برای خشت خم خوبیم گو آن پیر ترسا را
  7. شمارهٔ ۷ ای کرده خراب خانه‌ها را
  8. شمارهٔ ۸ ز شهر دوست می‌آیم پیام عشق بر لب‌ها
  9. شمارهٔ ۹ طعم هلاهل می‌دهد زهر فراقت آب را
  10. شمارهٔ ۱۰ دارد ز غمزه حجت قاطع حبیب ما
  11. شمارهٔ ۱۱ شرم می‌آید ز قاصد طفل محبوب مرا
  12. شمارهٔ ۱۲ بگذر از عشق که نه خطوه نه گامست اینجا
  13. شمارهٔ ۱۳ به زیر هر بن مو چشم روشنی‌ست مرا
  14. شمارهٔ ۱۴ صفا از عقده دل‌هاست آن زلف معقد را
  15. شمارهٔ ۱۵ نه عدم بود و نی وجود اینجا
  16. شمارهٔ ۱۶ طاعت ما نیست غیر از ورزش پندار ما
  17. شمارهٔ ۱۷ بر فلک تابد مسیحا رشته زنار ما
  18. شمارهٔ ۱۸ نشسته در ظلمم با قمر چه کار مرا
  19. شمارهٔ ۱۹ نگاه گم شده در راه کوی یار مرا
  20. شمارهٔ ۲۰ چه منت از مدد روزگار بر سر ما
  21. شمارهٔ ۲۱ دیدمش در دل نهفتم آه بی‌تأثیر را
  22. شمارهٔ ۲۲ چند از مؤذن بشنوم توحید شرک‌آمیز را
  23. شمارهٔ ۲۳ ز بس بود دل خود کام ناسپاس مرا
  24. شمارهٔ ۲۴ با شهپر عنقا چه نوا بال مگس را
  25. شمارهٔ ۲۵ کردم ز شکوه منع دل زار خویش را
  26. شمارهٔ ۲۶ غبار از دل به مژگان روبم و بینم نشانش را
  27. شمارهٔ ۲۷ بانگ نی می برد ز هوش مرا
  28. شمارهٔ ۲۸ فراق دوستان بسیار پیش آمد دل ما را
  29. شمارهٔ ۲۹ ای از کرم نریخته خون سبیل را
  30. شمارهٔ ۳۰ در خور اگر نییم می لعل فام را
  31. شمارهٔ ۳۱ مستی ربوده از کف هستی زمام ما
  32. شمارهٔ ۳۲ تمکین خرد برد ز سر شور و شرم را
  33. شمارهٔ ۳۳ ساقی بشو دورنگی امید و بیم را
  34. شمارهٔ ۳۴ بر رخ شکستم از خطا رنگ امید و بیم را
  35. شمارهٔ ۳۵ پروانه ایم و شعله بود آشیان ما
  36. شمارهٔ ۳۶ ز حرمانم غمی در خاطر یاران شود پیدا
  37. شمارهٔ ۳۷ ز عاشق می‌شود معشوق را نام و نشان پیدا
  38. شمارهٔ ۳۸ گل خلعت نو داد دگر شاخ کهن را
  39. شمارهٔ ۳۹ جز نام صنم نقش مکن لوح جبین را
  40. شمارهٔ ۴۰ دلا گداز که آیینه کرده سنگ تو را
  41. شمارهٔ ۴۱ به صاف صبح نگه کن سر سبو بگشا
  42. شمارهٔ ۴۲ امشب خوش آشناست به رویش نگاه ما
  43. شمارهٔ ۴۳ هرگه رقم کنم به تو عذر گناه را
  44. شمارهٔ ۴۴ از چاه غبغبش به درآورده ماه را
  45. شمارهٔ ۴۵ از کف نمی دهد دل آسان ربوده را
  46. شمارهٔ ۴۶ تا به کی بر خرقه بندم جسم غم فرسوده را
  47. شمارهٔ ۴۷ نظر بر روی او دزدیده بگشا
  48. شمارهٔ ۴۸ از پی آشوب ما، در زلف دارد شانه را
  49. شمارهٔ ۴۹ نیست زین مزرع آب و دانه ما
  50. شمارهٔ ۵۰ ازین ویرانه تر می خواستم ویرانه خود را
  51. شمارهٔ ۵۱ هر روز جویم آب رخ روز رفته را
  52. شمارهٔ ۵۲ به بریدن نرود ذوق تو ز اندیشه ما
  53. شمارهٔ ۵۳ دل شکسته بود تحفه خزینه ما
  54. شمارهٔ ۵۴ آن که بر ما رقم کین زده از کینه ما
  55. شمارهٔ ۵۵ گر به سخن درآورم عشقِ سخن‌سرای را
  56. شمارهٔ ۵۶ زیستم بس که به تدبیر خود از خامی‌ها
  57. شمارهٔ ۵۷ به غیر از رنگ و بویی نیست این عشق مجازی را
  58. شمارهٔ ۵۸ کجا بودی که امشب سوختی آزرده جانی را
  59. شمارهٔ ۵۹ ادب گرفته عنان خمار و مستی ما
  60. شمارهٔ ۶۰ خانه در کوی مغان کردم خراب

متن اشعار به نقل از گنجور.