پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۱۶

طاعت ما نیست غیر از ورزش پندار ما

هست استغفار ما محتاج استغفار ما

هر گشادی کز سوی ما شد گره بر کار زد

قطع ها کردیم اما شد همه زنار ما

از نخستین جلوه قد دلبری افراشت حسن

از نگاه اول افتاد این گره در کار ما

شوق، صدمنصور کشت و عشق صدیوسف فروخت

بوالعجب هنگامه ها گرمست در بازار ما

از شمیم گل دماغ ما پریشان می شود

بر نمی تابد دم عیسی دل بیمار ما

خانه ما خاکساران بر سر راه صباست

شب نمی سوزد چراغ از پستی دیوار ما

وقت می خواران شبیخون قضا برهم نزد

تا چراغ بزم مستان شد دل هشیار ما

باغبان در موسم گل گو در بستان ببند

دفتر شعرتر ما، بس بود گلزار ما

نغمه مستانه می‌ریزد «نظیری» را ز لب

از نوا خالی مبادا خانه خمار ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸نشسته در ظلمم با قمر چه کار مرا
  2. شمارهٔ ۱۹نگاه گم شده در راه کوی یار مرا
  3. شمارهٔ ۲۰چه منت از مدد روزگار بر سر ما
  4. شمارهٔ ۲۱دیدمش در دل نهفتم آه بی‌تأثیر را
  5. شمارهٔ ۲۲چند از مؤذن بشنوم توحید شرک‌آمیز را
  6. شمارهٔ ۲۳ز بس بود دل خود کام ناسپاس مرا
  7. شمارهٔ ۲۴با شهپر عنقا چه نوا بال مگس را
  8. شمارهٔ ۲۵کردم ز شکوه منع دل زار خویش را
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.