پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۱۵

نه عدم بود و نی وجود اینجا

صورت وهم می‌نمود اینجا

عکس شخصی فتاد در مسکن

نیک جستیم کس نبود اینجا

حسن ما کرد جلوه‌ای بر ما

عشق ما دل ز ما ربود اینجا

آن که بی نطق و سمع می‌گویند

هست در گفت و در شنود اینجا

وآن که نادیدنیش می دانند

هست در معرض شهود اینجا

بوالبشر را قوا ملایکه‌اند

جزو کل راست در سجود اینجا

کرد انانیت از سجود اِبا

هستِ ابلیس هست و بود اینجا

نزد تو جبرئیل وحی آورد

عقل برقع ز رخ گشود اینجا

مردم چشم عالم انسان است

شخص عالم به ما نمود اینجا

دید حسن و جمال آن جا را

در بصر هر که کحل سود اینجا

نسیه‌ها نزد ما همه نقد است

دیر ما جمله هست زود اینجا

جام گیتی‌نما «نظیری» یافت

زنگ از آیینه چون زدود اینجا

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷بر فلک تابد مسیحا رشته زنار ما
  2. شمارهٔ ۱۸نشسته در ظلمم با قمر چه کار مرا
  3. شمارهٔ ۱۹نگاه گم شده در راه کوی یار مرا
  4. شمارهٔ ۲۰چه منت از مدد روزگار بر سر ما
  5. شمارهٔ ۲۱دیدمش در دل نهفتم آه بی‌تأثیر را
  6. شمارهٔ ۲۲چند از مؤذن بشنوم توحید شرک‌آمیز را
  7. شمارهٔ ۲۳ز بس بود دل خود کام ناسپاس مرا
  8. شمارهٔ ۲۴با شهپر عنقا چه نوا بال مگس را
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.