پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۴۷

نظر بر روی او دزدیده بگشا

ز خود گم گرد و بر وی دیده بگشا

گل پژمرده ما باغبان چید

صبا گو غنچه ناچیده بگشا

مبادا عالمی را جان برآید

گره از زلف خود فهمیده بگشا

به گلشن بگذر و در طعنه گل

زبان بلبل شوریده بگشا

برافشان کاکل و شمشاد را گو

شکنج طره ژولیده بگشا

گره بر چین ابرو از چه داری

سر این نافه پیچیده بگشا

ز رمز عشق آگاهی «نظیری »

معمای ازل نشنیده بگشا

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۹نیست زین مزرع آب و دانه ما
  2. شمارهٔ ۵۰ازین ویرانه تر می خواستم ویرانه خود را
  3. شمارهٔ ۵۱هر روز جویم آب رخ روز رفته را
  4. شمارهٔ ۵۲به بریدن نرود ذوق تو ز اندیشه ما
  5. شمارهٔ ۵۳دل شکسته بود تحفه خزینه ما
  6. شمارهٔ ۵۴آن که بر ما رقم کین زده از کینه ما
  7. شمارهٔ ۵۵گر به سخن درآورم عشقِ سخن‌سرای را
  8. شمارهٔ ۵۶زیستم بس که به تدبیر خود از خامی‌ها
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.