فهرست اشعار
- شمارهٔ ۳۰۱ سوخته جان دلم یکی، سنبل مشک فام، دو
- شمارهٔ ۳۰۲ خوش آنکه پیماید قدح، چشم جفا پیمان تو
- شمارهٔ ۳۰۳ به عاشقی، شده ام شهرهٔ جهان از تو
- شمارهٔ ۳۰۴ چون لب نایی و نی، پرده سرایان من و تو
- شمارهٔ ۳۰۵ طرف نقاب اگر کشی، از رخ نازنین فرو
- شمارهٔ ۳۰۶ مستی فزوده است تو را، در بر آینه
- شمارهٔ ۳۰۷ دل از وفا به خاطر جانان گران شده
- شمارهٔ ۳۰۸ ای خدا، یار مرا میل خریدارش ده
- شمارهٔ ۳۰۹ ای دل به زیر خاک تپیدن چه فایده؟
- شمارهٔ ۳۱۰ دردت به دوای دل بی تاب رسیده
- شمارهٔ ۳۱۱ تا شانه خشک دستم، بی زلف یار مانده
- شمارهٔ ۳۱۲ مکن ای بلبل آزرده دل، از خار گله
- شمارهٔ ۳۱۳ صبح است و عزم کوی خرابات کرده‌ای
- شمارهٔ ۳۱۴ به خاموشی سپندم گفت، در بزم پریزادی
- شمارهٔ ۳۱۵ به بالینم نشستی، قد به ناز افراشتی رفتی
- شمارهٔ ۳۱۶ من بلبلم و گلبن من یار منستی
- شمارهٔ ۳۱۷ سخنها از وفا می گفتی و جور و جفا کردی
- شمارهٔ ۳۱۸ غم دل با تو زان گویم،که دانم شاد می گردی
- شمارهٔ ۳۱۹ دلم را، کرده یک پیمانه خون، لعل می آلودی
- شمارهٔ ۳۲۰ گذشت آن دور کز ساغر، کند یاری مرا یاری
- شمارهٔ ۳۲۱ شد صید دلم بستهٔ فتراک سواری
- شمارهٔ ۳۲۲ مطرب سرود شوق به مستان چه می بری؟
- شمارهٔ ۳۲۳ خزان رنگ زردم را، میِ نابی نشد روزی
- شمارهٔ ۳۲۴ خوش آن ساعت که از فیض سحر شاداب برخیزی
- شمارهٔ ۳۲۵ ای خطِّ لب یار، نمایان شده باشی
- شمارهٔ ۳۲۶ ز مستی، خون دل را، باده می انگاشتم روزی
- شمارهٔ ۳۲۷ نوای پرده سوزم، از کجا پیدا کند گوشی؟
- شمارهٔ ۳۲۸ ببین که هست لبم، بلبل بهار خطی
- شمارهٔ ۳۲۹ سحاب خشک، دیگر از کجا پیدا کند اشکی؟
- شمارهٔ ۳۳۰ نشد از گریهٔ مستانه ساقی، دل کنم خالی
- شمارهٔ ۳۳۱ دارم گل زخمی به جگر تازه و تر، های
- شمارهٔ ۳۳۲ ای که بر دیدهٔ اغیار خرامی داری
- شمارهٔ ۳۳۳ ای برق حسن، شعله به باغ که می زنی؟
- شمارهٔ ۳۳۴ گره، ز ابروی مسکین نواز وا نکنی
- شمارهٔ ۳۳۵ بی‌داغ عشق، بر در دل‌ها چه می‌روی؟
- شمارهٔ ۳۳۶ ناصح، سخن چه بیهُده از پند می کنی؟
- شمارهٔ ۳۳۷ ای دل، ترحمی به گناهی نمی کنی
- شمارهٔ ۳۳۸ می رود صید دلم، سخت کمانی در پی
- شمارهٔ ۳۳۹ بستم چو دل به مهر تو، نامهربان شدی
- شمارهٔ ۳۴۰ تا کی از عشوه، فریب دل ناکام دهی
- شمارهٔ ۳۴۱ نی می دهد از اصل مقامات صدایی
- شمارهٔ ۳۴۲ بنواخت نی را، لبهای نایی
- شمارهٔ ۳۴۳ شکیبایی بود کار دلم، با گرمی خویی
- شمارهٔ ۳۴۴ ای ناله، چند در غم دل دردسر دهی؟
- شمارهٔ ۳۴۵ تلاش فکر ما را از سخن لافان چه می خواهی؟
- شمارهٔ ۳۴۶ نماند از گرد غم، در سینه ام جای شکیبایی
- شمارهٔ ۳۴۷ اگر نه در جهان سرچشمه ی حیوان بود معنی
متن اشعار به نقل از گنجور.