حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۴۲
بنواخت نی را، لبهای نایی
ما بی نواییم، آه از جدایی
در کعبهٔ دل، مانده ست داغم
چون فلس ماهی، از ناروایی
در شام هجرت، چون شمع کشته
مانده ست چشمم، بی روشنایی
حزین لاهیجی
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۳۴۴ای ناله، چند در غم دل دردسر دهی؟
- شمارهٔ ۳۴۵تلاش فکر ما را از سخن لافان چه می خواهی؟
- شمارهٔ ۳۴۶نماند از گرد غم، در سینه ام جای شکیبایی
- شمارهٔ ۳۴۷اگر نه در جهان سرچشمه ی حیوان بود معنی
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.