حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۳۳
ای برق حسن، شعله به باغ که می زنی؟
دامن دگر به آتش داغِ که می زنی؟
هشیار کو به مجلس ما ای پیام دوست؟
داروی بیهُشی به دماغ که می زنی؟
حزین لاهیجی
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۳۳۵بی‌داغ عشق، بر در دل‌ها چه می‌روی؟
- شمارهٔ ۳۳۶ناصح، سخن چه بیهُده از پند می کنی؟
- شمارهٔ ۳۳۷ای دل، ترحمی به گناهی نمی کنی
- شمارهٔ ۳۳۸می رود صید دلم، سخت کمانی در پی
- شمارهٔ ۳۳۹بستم چو دل به مهر تو، نامهربان شدی
- شمارهٔ ۳۴۰تا کی از عشوه، فریب دل ناکام دهی
- شمارهٔ ۳۴۱نی می دهد از اصل مقامات صدایی
- شمارهٔ ۳۴۲بنواخت نی را، لبهای نایی
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.