شمارهٔ ۳۳۵

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۳۳۷ای دل، ترحمی به گناهی نمی کنی
2. شمارهٔ ۳۳۸می رود صید دلم، سخت کمانی در پی
3. شمارهٔ ۳۳۹بستم چو دل به مهر تو، نامهربان شدی
4. شمارهٔ ۳۴۰تا کی از عشوه، فریب دل ناکام دهی
5. شمارهٔ ۳۴۱نی می دهد از اصل مقامات صدایی
6. شمارهٔ ۳۴۲بنواخت نی را، لبهای نایی
7. شمارهٔ ۳۴۳شکیبایی بود کار دلم، با گرمی خویی
8. شمارهٔ ۳۴۴ای ناله، چند در غم دل دردسر دهی؟