شمارهٔ ۳۳۹

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۳۴۱نی می دهد از اصل مقامات صدایی
2. شمارهٔ ۳۴۲بنواخت نی را، لبهای نایی
3. شمارهٔ ۳۴۳شکیبایی بود کار دلم، با گرمی خویی
4. شمارهٔ ۳۴۴ای ناله، چند در غم دل دردسر دهی؟
5. شمارهٔ ۳۴۵تلاش فکر ما را از سخن لافان چه می خواهی؟
6. شمارهٔ ۳۴۶نماند از گرد غم، در سینه ام جای شکیبایی
7. شمارهٔ ۳۴۷اگر نه در جهان سرچشمه ی حیوان بود معنی