پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۳۴۰

تا کی از عشوه، فریب دل ناکام دهی

جان ستانی گرو بوسه و دشنام دهی

رنجه کن دست، چو با تیغ و کفن آمده ام

گفته بودی که مراد دل ناکام دهی

ساغری نذر من دلشده، بر خاک فشان

ساقیا، می چو به رندان می آشام دهی

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۳۴۲بنواخت نی را، لبهای نایی
  2. شمارهٔ ۳۴۳شکیبایی بود کار دلم، با گرمی خویی
  3. شمارهٔ ۳۴۴ای ناله، چند در غم دل دردسر دهی؟
  4. شمارهٔ ۳۴۵تلاش فکر ما را از سخن لافان چه می خواهی؟
  5. شمارهٔ ۳۴۶نماند از گرد غم، در سینه ام جای شکیبایی
  6. شمارهٔ ۳۴۷اگر نه در جهان سرچشمه ی حیوان بود معنی
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.