پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۳۳۴

گره، ز ابروی مسکین نواز وا نکنی

که چشم آینه را کاسه ی گدا نکنی

اگر چه کاسه به دستم، گدای میکده ام

مرا غلط به گدایان پارسا نکنی

غمت به وادی دل، شد گران رکاب حزین

عنان گریهٔ مستانه را رها نکنی

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۳۳۶ناصح، سخن چه بیهُده از پند می کنی؟
  2. شمارهٔ ۳۳۷ای دل، ترحمی به گناهی نمی کنی
  3. شمارهٔ ۳۳۸می رود صید دلم، سخت کمانی در پی
  4. شمارهٔ ۳۳۹بستم چو دل به مهر تو، نامهربان شدی
  5. شمارهٔ ۳۴۰تا کی از عشوه، فریب دل ناکام دهی
  6. شمارهٔ ۳۴۱نی می دهد از اصل مقامات صدایی
  7. شمارهٔ ۳۴۲بنواخت نی را، لبهای نایی
  8. شمارهٔ ۳۴۳شکیبایی بود کار دلم، با گرمی خویی
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.