شمارهٔ ۳۰۷

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۳۰۹ای دل به زیر خاک تپیدن چه فایده؟
2. شمارهٔ ۳۱۰دردت به دوای دل بی تاب رسیده
3. شمارهٔ ۳۱۱تا شانه خشک دستم، بی زلف یار مانده
4. شمارهٔ ۳۱۲مکن ای بلبل آزرده دل، از خار گله
5. شمارهٔ ۳۱۳صبح است و عزم کوی خرابات کرده‌ای
6. شمارهٔ ۳۱۴به خاموشی سپندم گفت، در بزم پریزادی
7. شمارهٔ ۳۱۵به بالینم نشستی، قد به ناز افراشتی رفتی
8. شمارهٔ ۳۱۶من بلبلم و گلبن من یار منستی