شمارهٔ ۳۱۵

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۳۱۷سخنها از وفا می گفتی و جور و جفا کردی
2. شمارهٔ ۳۱۸غم دل با تو زان گویم،که دانم شاد می گردی
3. شمارهٔ ۳۱۹دلم را، کرده یک پیمانه خون، لعل می آلودی
4. شمارهٔ ۳۲۰گذشت آن دور کز ساغر، کند یاری مرا یاری
5. شمارهٔ ۳۲۱شد صید دلم بستهٔ فتراک سواری
6. شمارهٔ ۳۲۲مطرب سرود شوق به مستان چه می بری؟
7. شمارهٔ ۳۲۳خزان رنگ زردم را، میِ نابی نشد روزی
8. شمارهٔ ۳۲۴خوش آن ساعت که از فیض سحر شاداب برخیزی