شمارهٔ ۳۱۲

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۳۱۴به خاموشی سپندم گفت، در بزم پریزادی
2. شمارهٔ ۳۱۵به بالینم نشستی، قد به ناز افراشتی رفتی
3. شمارهٔ ۳۱۶من بلبلم و گلبن من یار منستی
4. شمارهٔ ۳۱۷سخنها از وفا می گفتی و جور و جفا کردی
5. شمارهٔ ۳۱۸غم دل با تو زان گویم،که دانم شاد می گردی
6. شمارهٔ ۳۱۹دلم را، کرده یک پیمانه خون، لعل می آلودی
7. شمارهٔ ۳۲۰گذشت آن دور کز ساغر، کند یاری مرا یاری
8. شمارهٔ ۳۲۱شد صید دلم بستهٔ فتراک سواری