حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۰۴
چون لب نایی و نی، پرده سرایان من و تو
سر افسانه گشاییم، به دستان من و تو
خرّم آن ساعت و آن روز، که چون بلبل و گل
بنشینیم به گلگشت گلستان من و تو
حزین لاهیجی
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۳۰۶مستی فزوده است تو را، در بر آینه
- شمارهٔ ۳۰۷دل از وفا به خاطر جانان گران شده
- شمارهٔ ۳۰۸ای خدا، یار مرا میل خریدارش ده
- شمارهٔ ۳۰۹ای دل به زیر خاک تپیدن چه فایده؟
- شمارهٔ ۳۱۰دردت به دوای دل بی تاب رسیده
- شمارهٔ ۳۱۱تا شانه خشک دستم، بی زلف یار مانده
- شمارهٔ ۳۱۲مکن ای بلبل آزرده دل، از خار گله
- شمارهٔ ۳۱۳صبح است و عزم کوی خرابات کرده‌ای
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.