پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۳۰۵

طرف نقاب اگر کشی، از رخ نازنین فرو

دل ز تپیدن آورد، خانهٔ عقل و دین فرو

پت ز سرمه چشم تو، طرح فرنگ تازهای

یا شده این غزال را، پای به مشک چین فرو؟

هشته سمن عذار من، طرّهٔ یاسمین فرو

کعبه به ناز افکند، حلّهٔ عنبرین فرو

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۳۰۷دل از وفا به خاطر جانان گران شده
  2. شمارهٔ ۳۰۸ای خدا، یار مرا میل خریدارش ده
  3. شمارهٔ ۳۰۹ای دل به زیر خاک تپیدن چه فایده؟
  4. شمارهٔ ۳۱۰دردت به دوای دل بی تاب رسیده
  5. شمارهٔ ۳۱۱تا شانه خشک دستم، بی زلف یار مانده
  6. شمارهٔ ۳۱۲مکن ای بلبل آزرده دل، از خار گله
  7. شمارهٔ ۳۱۳صبح است و عزم کوی خرابات کرده‌ای
  8. شمارهٔ ۳۱۴به خاموشی سپندم گفت، در بزم پریزادی
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.