حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۰۲
خوش آنکه پیماید قدح، چشم جفا پیمان تو
از خویش بستاند مرا، گیرایی مژگان تو
صبر گران تمکین من، کوه است و می بازد کمر
چون بگذرد دامن کشان، سرو سبک جولان تو
حزین لاهیجی
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۳۰۴چون لب نایی و نی، پرده سرایان من و تو
- شمارهٔ ۳۰۵طرف نقاب اگر کشی، از رخ نازنین فرو
- شمارهٔ ۳۰۶مستی فزوده است تو را، در بر آینه
- شمارهٔ ۳۰۷دل از وفا به خاطر جانان گران شده
- شمارهٔ ۳۰۸ای خدا، یار مرا میل خریدارش ده
- شمارهٔ ۳۰۹ای دل به زیر خاک تپیدن چه فایده؟
- شمارهٔ ۳۱۰دردت به دوای دل بی تاب رسیده
- شمارهٔ ۳۱۱تا شانه خشک دستم، بی زلف یار مانده
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.