پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۳۳۰

نشد از گریهٔ مستانه ساقی، دل کنم خالی

من دریاکش، این پیمانه را مشکل کنم خالی

نوازش از غم جانان، ز من قالب تهی کردن

چو صاحب خانه آید، بایدم منزل کنم خالی

حزین از همّت مردانه، دارم شرمساری‌ها

اگر دریا و کان، در دامن سائل کنم خالی

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۳۳۲ای که بر دیدهٔ اغیار خرامی داری
  2. شمارهٔ ۳۳۳ای برق حسن، شعله به باغ که می زنی؟
  3. شمارهٔ ۳۳۴گره، ز ابروی مسکین نواز وا نکنی
  4. شمارهٔ ۳۳۵بی‌داغ عشق، بر در دل‌ها چه می‌روی؟
  5. شمارهٔ ۳۳۶ناصح، سخن چه بیهُده از پند می کنی؟
  6. شمارهٔ ۳۳۷ای دل، ترحمی به گناهی نمی کنی
  7. شمارهٔ ۳۳۸می رود صید دلم، سخت کمانی در پی
  8. شمارهٔ ۳۳۹بستم چو دل به مهر تو، نامهربان شدی
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.