پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۳۲۹

سحاب خشک، دیگر از کجا پیدا کند اشکی؟

مگر اشک ترم در دامن دریا کند اشکی

به کاویدن برون آرند، آب چشمه ساران را

به جز کاوش نیارد از گره دل وا کند اشکی

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۳۳۱دارم گل زخمی به جگر تازه و تر، های
  2. شمارهٔ ۳۳۲ای که بر دیدهٔ اغیار خرامی داری
  3. شمارهٔ ۳۳۳ای برق حسن، شعله به باغ که می زنی؟
  4. شمارهٔ ۳۳۴گره، ز ابروی مسکین نواز وا نکنی
  5. شمارهٔ ۳۳۵بی‌داغ عشق، بر در دل‌ها چه می‌روی؟
  6. شمارهٔ ۳۳۶ناصح، سخن چه بیهُده از پند می کنی؟
  7. شمارهٔ ۳۳۷ای دل، ترحمی به گناهی نمی کنی
  8. شمارهٔ ۳۳۸می رود صید دلم، سخت کمانی در پی
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.