پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۳۲۸

ببین که هست لبم، بلبل بهار خطی

کشیده دیدهٔ من، سرمه از غبار خطی

ز جام لاله و گل، بادهٔ نشاط مجو

دماغ تر نکند، جز بنفشه زار خطی

سیاه مستی کلکم بود ز جام لبی

سیاه روزی من، گردهٔ غبار خطی

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۳۳۰نشد از گریهٔ مستانه ساقی، دل کنم خالی
  2. شمارهٔ ۳۳۱دارم گل زخمی به جگر تازه و تر، های
  3. شمارهٔ ۳۳۲ای که بر دیدهٔ اغیار خرامی داری
  4. شمارهٔ ۳۳۳ای برق حسن، شعله به باغ که می زنی؟
  5. شمارهٔ ۳۳۴گره، ز ابروی مسکین نواز وا نکنی
  6. شمارهٔ ۳۳۵بی‌داغ عشق، بر در دل‌ها چه می‌روی؟
  7. شمارهٔ ۳۳۶ناصح، سخن چه بیهُده از پند می کنی؟
  8. شمارهٔ ۳۳۷ای دل، ترحمی به گناهی نمی کنی
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.