فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۲۴۱ معاشران ز حریفِ شبانه یاد آرید
- غزل شمارهٔ ۲۴۲ بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسید
- غزل شمارهٔ ۲۴۳ بویِ خوشِ تو هر که ز بادِ صبا شنید
- غزل شمارهٔ ۲۴۴ معاشران! گره از زلفِ یار باز کنید
- غزل شمارهٔ ۲۴۵ الا ای طوطیِ گویا‌یِ اسرار!
- غزل شمارهٔ ۲۴۶ عید است و آخِرِ گُل و یاران در انتظار
- غزل شمارهٔ ۲۴۷ صبا ز منزلِ جانان گذر دریغ مدار
- غزل شمارهٔ ۲۴۸ ای صبا نَکهَتی از کویِ فُلانی به من آر
- غزل شمارهٔ ۲۴۹ ای صبا نَکهَتی از خاکِ رَهِ یار بیار
- غزل شمارهٔ ۲۵۰ روی بِنْمای و وجودِ خودم از یاد بِبَر
- غزل شمارهٔ ۲۵۱ شبِ وصل است و طی شد نامهٔ هَجر
- غزل شمارهٔ ۲۵۲ گر بُوَد عمر، به میخانه رَسَم بارِ دِگَر
- غزل شمارهٔ ۲۵۳ ای خُرَّم از فروغِ رُخَت لاله زارِ عمر
- غزل شمارهٔ ۲۵۴ دیگر ز شاخِ سروِ سَهی بلبلِ صبور
- غزل شمارهٔ ۲۵۵ یوسفِ گم‌گشته بازآید به کنعان، غم مخور
- غزل شمارهٔ ۲۵۶ نصیحتی کُنَمَت بشنو و بهانه مَگیر
- غزل شمارهٔ ۲۵۷ روی بِنْما و مرا گو که ز جان دل برگیر
- غزل شمارهٔ ۲۵۸ هزار شُکر که دیدم به کامِ خویشت باز
- غزل شمارهٔ ۲۵۹ منم که دیده به دیدارِ دوست کردم باز
- غزل شمارهٔ ۲۶۰ ای سروِ نازِ حُسن که خوش می‌روی به ناز
- غزل شمارهٔ ۲۶۱ درآ که در دلِ خسته، توان درآید باز
- غزل شمارهٔ ۲۶۲ حالِ خونین دلان که گوید باز؟
- غزل شمارهٔ ۲۶۳ بیا و کَشتیِ ما در شَطِ شراب انداز
- غزل شمارهٔ ۲۶۴ خیز و در کاسهٔ زر آبِ طَرَبناک انداز
- غزل شمارهٔ ۲۶۵ برنیامد از تمنّایِ لَبَت کامم هنوز
- غزل شمارهٔ ۲۶۶ دلم رمیدهٔ لولی‌وَشیست شورانگیز
- غزل شمارهٔ ۲۶۷ ای صبا گر بُگذری بر ساحلِ رودِ اَرَس
- غزل شمارهٔ ۲۶۸ گُلعِذاری ز گلستانِ جهان ما را بس
- غزل شمارهٔ ۲۶۹ دلا، رَفیقِ سفر بختِ نیکخواهت بس
- غزل شمارهٔ ۲۷۰ دردِ عشقی کشیده‌ام که مَپُرس
- غزل شمارهٔ ۲۷۱ دارم از زلفِ سیاهش گِلِه چندان که مَپُرس
- غزل شمارهٔ ۲۷۲ باز آی و دلِ تنگِ مرا مونس جان باش
- غزل شمارهٔ ۲۷۳ اگر رفیقِ شفیقی، درست پیمان باش
- غزل شمارهٔ ۲۷۴ به دورِ لاله، قدح گیر و بی‌ریا می‌باش
- غزل شمارهٔ ۲۷۵ صوفی گُلی بچین و مُرَقَّع به خار بخش
- غزل شمارهٔ ۲۷۶ باغبان گر پنج‌روزی صحبتِ گل بایدش
- غزل شمارهٔ ۲۷۷ فکرِ بلبل همه آن است که گُل شد یارش
- غزل شمارهٔ ۲۷۸ شرابِ تلخ می‌خواهم که مردافکن بُوَد زورش
- غزل شمارهٔ ۲۷۹ خوشا شیراز و وضعِ بی‌مثالش
- غزل شمارهٔ ۲۸۰ چو بر شکست صبا زلفِ عنبرافشانش
- غزل شمارهٔ ۲۸۱ یا رب این نوگُلِ خندان که سپردی به مَنَش
- غزل شمارهٔ ۲۸۲ بِبُرد از من قرار و طاقت و هوش
- غزل شمارهٔ ۲۸۳ سحر ز هاتفِ غیبم رسید مژده به گوش
- غزل شمارهٔ ۲۸۴ هاتفی از گوشهٔ میخانه دوش
- غزل شمارهٔ ۲۸۵ در عهدِ پادشاهِ خطابخشِ جُرم پوش
- غزل شمارهٔ ۲۸۶ دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش
- غزل شمارهٔ ۲۸۷ ای همه شکلِ تو مَطبوع و همه جایِ تو خوش
- غزل شمارهٔ ۲۸۸ کنارِ آب و پایِ بید و طبعِ شعر و یاری خوش
- غزل شمارهٔ ۲۸۹ مَجمَعِ خوبی و لطف است عِذار چو مَهَش
- غزل شمارهٔ ۲۹۰ دلم رمیده شد و غافلم منِ درویش
- غزل شمارهٔ ۲۹۱ ما آزموده‌ایم در این شهر بختِ خویش
- غزل شمارهٔ ۲۹۲ قسم به حشمت و جاه و جلالِ شاه شجاع
- غزل شمارهٔ ۲۹۳ بامدادان که ز خلوتگَهِ کاخِ اِبداع
- غزل شمارهٔ ۲۹۴ در وفایِ عشقِ تو، مشهورِ خوبانم چو شمع
- غزل شمارهٔ ۲۹۵ سَحَر به بویِ گلستان دَمی شدم در باغ
- غزل شمارهٔ ۲۹۶ طالع اگر مدد دهد، دامنَش آوَرَم به کف
- غزل شمارهٔ ۲۹۷ زبانِ خامه ندارد سرِ بیان فِراق
- غزل شمارهٔ ۲۹۸ مقامِ امن و میِ بی‌غَش و رفیقِ شفیق
- غزل شمارهٔ ۲۹۹ اگر شراب خوری جُرعه‌ای فشان بر خاک
- غزل شمارهٔ ۳۰۰ هزار دشمنم اَر می‌کنند قصدِ هلاک
متن اشعار به نقل از گنجور.