فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۸۱ وقت طرب و مستی هشیارانست
- شمارهٔ ۱۸۲ هر کس که از این عالم فانی بگذشت
- شمارهٔ ۱۸۳ خرم دل آنک بر صبوحی آموخت
- شمارهٔ ۱۸۴ چون از نظرم سرو سمنبر بگذشت
- شمارهٔ ۱۸۵ جانا رخ تو ماه زر افشان منست
- شمارهٔ ۱۸۶ چشم تو بساحری ز هاروت بهست
- شمارهٔ ۱۸۷ در عشق تو گر سر بنهم باکی نیست
- شمارهٔ ۱۸۸ زلفت صنما مایه ده مشک خطاست
- شمارهٔ ۱۸۹ من رفتم و یادگار جانم بر تست
- شمارهٔ ۱۹۰ هستم صنما ز مهر روی چو مهت
- شمارهٔ ۱۹۱ جان برخی آن پسته شکر شکنت
- شمارهٔ ۱۹۲ وصف قدوخد گر طلبد کس ز منت
- شمارهٔ ۱۹۳ دل بسته آن طره عنبر شکنست
- شمارهٔ ۱۹۴ ما انفس و افاق بدیدیم و گذشت
- شمارهٔ ۱۹۵ دل در سر زلفین بتان نتوان بست
- شمارهٔ ۱۹۶ دی خسرو سیاره چو با شام نشست
- شمارهٔ ۱۹۷ گفتم صنما گرچه رخت همچو مهست
- شمارهٔ ۱۹۸ با ما غضب حیدری از حد بگذشت
- شمارهٔ ۱۹۹ قدت ز صنوبری که برخاست بهست
- شمارهٔ ۲۰۰ خطی که ز رویت ای پریوش برخاست
- شمارهٔ ۲۰۱ گفتم که چرا از شکرت رست نبات
- شمارهٔ ۲۰۲ زلف تو که بس تعبیه ساز افتادست
- شمارهٔ ۲۰۳ من کز سر جان بسوی تو خواهم خاست
- شمارهٔ ۲۰۴ نی دیده به از تو هیچ یاری دیدست
- شمارهٔ ۲۰۵ خطی که ز روی آن سمنبر برخاست
- شمارهٔ ۲۰۶ کس همچو من ار گهر توانستی سفت
- شمارهٔ ۲۰۷ شاه عادل چون بکام دل ببزم می نشست
- شمارهٔ ۲۰۸ ای بخت جوان بیا و در ساغر پیچ
- شمارهٔ ۲۰۹ ای دیده دلم از تو زیان‌ها بر هیچ
- شمارهٔ ۲۱۰ هر زن که ز عشقبازی آری بنکاح
- شمارهٔ ۲۱۱ ای شکر گفتار تو سرمایه روح
- شمارهٔ ۲۱۲ جان تازه کند لعل در افشان ز قدح
- شمارهٔ ۲۱۳ ای گشته خجل ز انرخ گلگون گل سرخ
- شمارهٔ ۲۱۴ ای بنده بالای تو سرو آزاد
- شمارهٔ ۲۱۵ این چرخ سراسیمه بیفایده گرد
- شمارهٔ ۲۱۶ آن بت که بر او غیرت مه می‌باشد
- شمارهٔ ۲۱۷ آن بت که دمی جفا فراموش نکرد
- شمارهٔ ۲۱۸ آنرا که دماغ و عقل باهش باشد
- شمارهٔ ۲۱۹ اسباب سعادات مرا مجتمع اند
- شمارهٔ ۲۲۰ آنها که چو شانه بر سران میتازند
- شمارهٔ ۲۲۱ آن سبزه که گرد لعل کانی گردد
- شمارهٔ ۲۲۲ آن دل که بر او مهر تو تابان باشد
- شمارهٔ ۲۲۳ اسبی که مرا میر شرفشه بخشید
- شمارهٔ ۲۲۴ اجرام فلک دور بکام تو کنند
- شمارهٔ ۲۲۵ از بهر جهان غم مخور ای نادان مرد
- شمارهٔ ۲۲۶ الچی ز من ار نرد پیاپی ببرد
- شمارهٔ ۲۲۷ آنرا که زر و سیم بد ار زیز نماند
- شمارهٔ ۲۲۸ ایدل چه کنی طرب که فانی باشد
- شمارهٔ ۲۲۹ آنکس که همای همتش پر دارد
- شمارهٔ ۲۳۰ ایدل ز کست گرچه نوائی نرسید
- شمارهٔ ۲۳۱ آن بت که بحسن بیمثالش گفتند
- شمارهٔ ۲۳۲ آنها که درین رباط بی بنیادند
- شمارهٔ ۲۳۳ از سبزه چو گل خورد گکی چند نمود
- شمارهٔ ۲۳۴ آورد خط آن نگار تا بنماید
- شمارهٔ ۲۳۵ ایخواجه علی توئی جهان همه جود
- شمارهٔ ۲۳۶ از دست تو گر زهر خورم نوش شود
- شمارهٔ ۲۳۷ ایدل اگرت کار موافق نبود
- شمارهٔ ۲۳۸ ایدل فلکت گرچه زبون میدارد
- شمارهٔ ۲۳۹ بر آتش غم بکام دل روزی چند
- شمارهٔ ۲۴۰ باد از رخ گل چو برقع ناز گشاد
متن اشعار به نقل از گنجور.