پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۱۶

آن بت که بر او غیرت مه می‌باشد

دائم ز ویم حال تبه می‌باشد

گفتم که سیه دلی به رخ لاله تر

گفتا که نه لاله دل سیه می‌باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱۸آنرا که دماغ و عقل باهش باشد
  2. شمارهٔ ۲۱۹اسباب سعادات مرا مجتمع اند
  3. شمارهٔ ۲۲۰آنها که چو شانه بر سران میتازند
  4. شمارهٔ ۲۲۱آن سبزه که گرد لعل کانی گردد
  5. شمارهٔ ۲۲۲آن دل که بر او مهر تو تابان باشد
  6. شمارهٔ ۲۲۳اسبی که مرا میر شرفشه بخشید
  7. شمارهٔ ۲۲۴اجرام فلک دور بکام تو کنند
  8. شمارهٔ ۲۲۵از بهر جهان غم مخور ای نادان مرد
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.