پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۱۹

اسباب سعادات مرا مجتمع اند

گفتار مرا اهل خرد مستمع اند

آهم نه گواهست بر استحقاقم

ارباب هنر از که و مه مطلع اند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۱آن سبزه که گرد لعل کانی گردد
  2. شمارهٔ ۲۲۲آن دل که بر او مهر تو تابان باشد
  3. شمارهٔ ۲۲۳اسبی که مرا میر شرفشه بخشید
  4. شمارهٔ ۲۲۴اجرام فلک دور بکام تو کنند
  5. شمارهٔ ۲۲۵از بهر جهان غم مخور ای نادان مرد
  6. شمارهٔ ۲۲۶الچی ز من ار نرد پیاپی ببرد
  7. شمارهٔ ۲۲۷آنرا که زر و سیم بد ار زیز نماند
  8. شمارهٔ ۲۲۸ایدل چه کنی طرب که فانی باشد
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.