پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۲

آن دل که بر او مهر تو تابان باشد

میسوزد و شمعوار خندان باشد

تو جان منی و تا ابد خواهد بود

از تو نبرم تا ببرم جان باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۴اجرام فلک دور بکام تو کنند
  2. شمارهٔ ۲۲۵از بهر جهان غم مخور ای نادان مرد
  3. شمارهٔ ۲۲۶الچی ز من ار نرد پیاپی ببرد
  4. شمارهٔ ۲۲۷آنرا که زر و سیم بد ار زیز نماند
  5. شمارهٔ ۲۲۸ایدل چه کنی طرب که فانی باشد
  6. شمارهٔ ۲۲۹آنکس که همای همتش پر دارد
  7. شمارهٔ ۲۳۰ایدل ز کست گرچه نوائی نرسید
  8. شمارهٔ ۲۳۱آن بت که بحسن بیمثالش گفتند
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.