پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۳۱

آن بت که بحسن بیمثالش گفتند

وز غایت لطف آب زلالش گفتند

عکسی ز سواد دیده ابن یمین

بر عارض او فتاده خالش گفتند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۳از سبزه چو گل خورد گکی چند نمود
  2. شمارهٔ ۲۳۴آورد خط آن نگار تا بنماید
  3. شمارهٔ ۲۳۵ایخواجه علی توئی جهان همه جود
  4. شمارهٔ ۲۳۶از دست تو گر زهر خورم نوش شود
  5. شمارهٔ ۲۳۷ایدل اگرت کار موافق نبود
  6. شمارهٔ ۲۳۸ایدل فلکت گرچه زبون میدارد
  7. شمارهٔ ۲۳۹بر آتش غم بکام دل روزی چند
  8. شمارهٔ ۲۴۰باد از رخ گل چو برقع ناز گشاد
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.