پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۳۷

ایدل اگرت کار موافق نبود

میدان که جهان بکام عاشق نبود

صدق آر فرا پیش که نوری ندهد

چون صبح دوم دلی که صادق نبود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۹بر آتش غم بکام دل روزی چند
  2. شمارهٔ ۲۴۰باد از رخ گل چو برقع ناز گشاد
  3. شمارهٔ ۲۴۱بودند جهاندار بسی خسرو و گرد
  4. شمارهٔ ۲۴۲بنگر که صبا باز چه نیرنگ آورد
  5. شمارهٔ ۲۴۳بر خوان خود ار زهر گیا باید خورد
  6. شمارهٔ ۲۴۴تا در دل من مهر تو مهوش باشد
  7. شمارهٔ ۲۴۵تا جیب تو بهر ماه مطلع کردند
  8. شمارهٔ ۲۴۶تا در سرم ای رشک پری چشم بود
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.