پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۴

تا در دل من مهر تو مهوش باشد

روزم چو رخ فرخ تو خوش باشد

چون زلف تو هر دل که کند میل رخت

سودا زده ئی بر سر آتش باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۶تا در سرم ای رشک پری چشم بود
  2. شمارهٔ ۲۴۷تا در تن من هیچ رگ و پی باشد
  3. شمارهٔ ۲۴۸تا مرغ روانت در قفس خواهد بود
  4. شمارهٔ ۲۴۹تا دست من از وصل تو کوتاه بود
  5. شمارهٔ ۲۵۰تا دل غم آنجان جهان خواهد خورد
  6. شمارهٔ ۲۵۱تا یوسف عهد را بچاه افکندند
  7. شمارهٔ ۲۵۲تا بسته صحبت کسی خواهی بود
  8. شمارهٔ ۲۵۳تا ماتم فرزند علی گشت پدید
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.