پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۵

تا جیب تو بهر ماه مطلع کردند

ترک صفت ماه مقنع کردند

آن حقه لعل بین که از بهر بهار

چون خوش بزمردش مرصع کردند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۷تا در تن من هیچ رگ و پی باشد
  2. شمارهٔ ۲۴۸تا مرغ روانت در قفس خواهد بود
  3. شمارهٔ ۲۴۹تا دست من از وصل تو کوتاه بود
  4. شمارهٔ ۲۵۰تا دل غم آنجان جهان خواهد خورد
  5. شمارهٔ ۲۵۱تا یوسف عهد را بچاه افکندند
  6. شمارهٔ ۲۵۲تا بسته صحبت کسی خواهی بود
  7. شمارهٔ ۲۵۳تا ماتم فرزند علی گشت پدید
  8. شمارهٔ ۲۵۴تا قدر بلند آسمان پست شود
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.