پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۱

بودند جهاندار بسی خسرو و گرد

رفتند و بدیگرانش ناچار سپرد

اکنون که تو داری چه در او دل بندی

میدان که نخواهیش تو هم با خود برد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۳بر خوان خود ار زهر گیا باید خورد
  2. شمارهٔ ۲۴۴تا در دل من مهر تو مهوش باشد
  3. شمارهٔ ۲۴۵تا جیب تو بهر ماه مطلع کردند
  4. شمارهٔ ۲۴۶تا در سرم ای رشک پری چشم بود
  5. شمارهٔ ۲۴۷تا در تن من هیچ رگ و پی باشد
  6. شمارهٔ ۲۴۸تا مرغ روانت در قفس خواهد بود
  7. شمارهٔ ۲۴۹تا دست من از وصل تو کوتاه بود
  8. شمارهٔ ۲۵۰تا دل غم آنجان جهان خواهد خورد
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.