پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۵

از بهر جهان غم مخور ای نادان مرد

کانکس که نخورد غم جهان آسان کرد

عاقل ز در گران فروشان متاع

برگشت و بنا خریدنش ارزان کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۷آنرا که زر و سیم بد ار زیز نماند
  2. شمارهٔ ۲۲۸ایدل چه کنی طرب که فانی باشد
  3. شمارهٔ ۲۲۹آنکس که همای همتش پر دارد
  4. شمارهٔ ۲۳۰ایدل ز کست گرچه نوائی نرسید
  5. شمارهٔ ۲۳۱آن بت که بحسن بیمثالش گفتند
  6. شمارهٔ ۲۳۲آنها که درین رباط بی بنیادند
  7. شمارهٔ ۲۳۳از سبزه چو گل خورد گکی چند نمود
  8. شمارهٔ ۲۳۴آورد خط آن نگار تا بنماید
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.