پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۶

کس همچو من ار گهر توانستی سفت

بر اوج فلک زناز میبودی جفت

گر حرمت مصطفی نبودی مانع

گفتار مرا وحی توانستی گفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۸ای بخت جوان بیا و در ساغر پیچ
  2. شمارهٔ ۲۰۹ای دیده دلم از تو زیان‌ها بر هیچ
  3. شمارهٔ ۲۱۰هر زن که ز عشقبازی آری بنکاح
  4. شمارهٔ ۲۱۱ای شکر گفتار تو سرمایه روح
  5. شمارهٔ ۲۱۲جان تازه کند لعل در افشان ز قدح
  6. شمارهٔ ۲۱۳ای گشته خجل ز انرخ گلگون گل سرخ
  7. شمارهٔ ۲۱۴ای بنده بالای تو سرو آزاد
  8. شمارهٔ ۲۱۵این چرخ سراسیمه بیفایده گرد
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.