پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۱۲

جان تازه کند لعل در افشان ز قدح

با دل دهد از زمرد سوده فرح

یک ساغر از انلعل و زمرد با هم

بر نه بکفم تا بکشم قوس قزح

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱۴ای بنده بالای تو سرو آزاد
  2. شمارهٔ ۲۱۵این چرخ سراسیمه بیفایده گرد
  3. شمارهٔ ۲۱۶آن بت که بر او غیرت مه می‌باشد
  4. شمارهٔ ۲۱۷آن بت که دمی جفا فراموش نکرد
  5. شمارهٔ ۲۱۸آنرا که دماغ و عقل باهش باشد
  6. شمارهٔ ۲۱۹اسباب سعادات مرا مجتمع اند
  7. شمارهٔ ۲۲۰آنها که چو شانه بر سران میتازند
  8. شمارهٔ ۲۲۱آن سبزه که گرد لعل کانی گردد
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.