پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۹

ای دیده دلم از تو زیان‌ها بر هیچ

وی لعل تو داده‌ام زبان‌ها بر هیچ

دل‌ها همه بگشاده به فرمان تو گوش

تو بسته کمر به قصد جان‌ها بر هیچ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱۱ای شکر گفتار تو سرمایه روح
  2. شمارهٔ ۲۱۲جان تازه کند لعل در افشان ز قدح
  3. شمارهٔ ۲۱۳ای گشته خجل ز انرخ گلگون گل سرخ
  4. شمارهٔ ۲۱۴ای بنده بالای تو سرو آزاد
  5. شمارهٔ ۲۱۵این چرخ سراسیمه بیفایده گرد
  6. شمارهٔ ۲۱۶آن بت که بر او غیرت مه می‌باشد
  7. شمارهٔ ۲۱۷آن بت که دمی جفا فراموش نکرد
  8. شمارهٔ ۲۱۸آنرا که دماغ و عقل باهش باشد
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.