پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۵

خطی که ز روی آن سمنبر برخاست

گفتی که ز گل بنفشه تر برخاست

چشمم چو بر اوفتاد از غایت لطف

گفتم که ز آب موج عنبر برخاست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۷شاه عادل چون بکام دل ببزم می نشست
  2. شمارهٔ ۲۰۸ای بخت جوان بیا و در ساغر پیچ
  3. شمارهٔ ۲۰۹ای دیده دلم از تو زیان‌ها بر هیچ
  4. شمارهٔ ۲۱۰هر زن که ز عشقبازی آری بنکاح
  5. شمارهٔ ۲۱۱ای شکر گفتار تو سرمایه روح
  6. شمارهٔ ۲۱۲جان تازه کند لعل در افشان ز قدح
  7. شمارهٔ ۲۱۳ای گشته خجل ز انرخ گلگون گل سرخ
  8. شمارهٔ ۲۱۴ای بنده بالای تو سرو آزاد
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.