پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۲

وصف قدوخد گر طلبد کس ز منت

تشبیه کنم زود بسر و وسمنت

لیک از دهنت دم نتوانم زد از انک

تنگست مجال سخن اندر دهنت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹۴ما انفس و افاق بدیدیم و گذشت
  2. شمارهٔ ۱۹۵دل در سر زلفین بتان نتوان بست
  3. شمارهٔ ۱۹۶دی خسرو سیاره چو با شام نشست
  4. شمارهٔ ۱۹۷گفتم صنما گرچه رخت همچو مهست
  5. شمارهٔ ۱۹۸با ما غضب حیدری از حد بگذشت
  6. شمارهٔ ۱۹۹قدت ز صنوبری که برخاست بهست
  7. شمارهٔ ۲۰۰خطی که ز رویت ای پریوش برخاست
  8. شمارهٔ ۲۰۱گفتم که چرا از شکرت رست نبات
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.